ನೆನಪು: ಪಿ. ಸುಶೀಲಾ ಅವರ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳು

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವು. ನಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳ ಗೀಳಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರು ಇದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಲಿಪ್ತರೇ ಅಲ್ಲ. ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದು ರೇಡಿಯೋ ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ ಹಲವು ಹಿನ್ನೆಲೆದನಿಗಳ ಹಲವು ಹಾಡುಗಳು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಸರುಗಳು - ಪಿ.ಬಿ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, ಡಾ|| ರಾಜಕುಮಾರ್, ಎಸ್.ಪಿ.ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ. ಸ್ತ್ರೀದನಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು - ಪಿ.ಸುಶೀಲಾ ಮತ್ತು ಎಸ್.ಜಾನಕಿ. ಈ ಎಲ್ಲ ಹಾಡುಗಾರರದೂ ಅವರವರುಗಳದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಗಳು. ನನಗೆ ಆಗ ಸುಶೀಲಾ ಅವರ ಧ್ವನಿ ಹೆಚ್ಚು ರುಚಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಾನಕಿಯವರೇ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸುಶೀಲಾ ಆವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಗಿನದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾತ್ರವಿರುತ್ತಿದುದು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೊದಲ ಸಂಗತಿ. ಅದು ಅವರ ಧ್ವನಿಯ, ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಯ ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡದಿರುವಷ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಜಾನಕಿಯವರದೋ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಠಸಿರಿ. ಮೂಗಿನ ನಂಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗಾಯಕಿ ಜಾನಕಿಯವರೇ. ಸುಶೀಲಾ ಅವರು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದಿದ್ದ ಕಾಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಧ್ವನಿಯೇ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ರುಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆ ನಾನು ಆಗಾಗ ಮಾಡುವ ಗಾನವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಸುಶೀಲಾ ಅವರ ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆಗ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧಕಂಠಸಿರಿ ಆಕೆಯದು! ಎಂಥಾ ಹಾಡುಗಳು! ಎಂಥ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ! ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಫಾಲ್ಸ್-ವಾಯ್ಸ್ ಇಲ್ಲದ ಮಂದ್ರ-ಮಧ್ಯಮ-ತಾರಸ್ಥಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಬಲ್ಲ ಆ ಧ್ವನಿ! ನನಗೆ ಆಗ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದ "ಮೂಗಿನಿಂದ ಹಾಡುವ" ವಿಚಾರ, ತಾನು ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರವೋ ಎಂಬಂತೆ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಬಹಿಷ್ಕ್ಕೃತಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಸುಳಿವು ಕೂಡ ನನಗೆ ಸಿಲುಕದೇ ಹೋಯಿತು. ಆ ಗಾನಸುಧೆಯಲ್ಲೇ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದೆ ನಾನು.

ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿತು. ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಿರ್ಣಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಅನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊರೆಯಿತು. ನನ್ನ ಸಂಗೀತದ ಕೇಳ್ಮೆಯ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿದೆಯೇ? ತಾಳೆ ಮಾಡಲು ಬೇರೆಯ ಸಂಗೀತ-ರಸಿಕರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಹಲವರಿಗೆ ಸುಶೀಲಾ ಅವರೇ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯರಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರು! ಏನಾದರೇನು ? ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಅಲ್ಪ-ನಿರ್ಣಯವೆಂಬ ಕೆಟ್ಟ ದುರ್ಬೀನಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಹಾಗಾಯ್ತು.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಸುಶೀಲ ಅವರ ಹಾಡುಗಳು ನನಗೆ ಬರುಬರುತ್ತಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಗೀತರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು -
- ತನುಕರಗದವರಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪವನೊಲ್ಲೆಯಯ್ಯ ನೀನು (ಕಿತ್ತೂರು ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ವಚನ)
- ಶರಣೆಂಬೆ ನಾ ಶಶಿಭೂಷಣ (ಮಲ್ಲಮ್ಮನ ಪವಾಡ, ಸದಾಶಿವ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ)
- ವಿರಹ ನೂರು ನೂರು ತರಹ (ಎಡಕಲ್ಲು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ,)
- ಲೀಲಾಮಯ ಹೇ ದೇವ (ಪಂಡರೀಬಾಯಿ ಅವರ ನಟನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರನು ನಾ ಅರಿಯೆ)
- ಇದೇನ ಸಭ್ಯತೆ, ಇದೇನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ (ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ)
- ಹೂವು ಚೆಲುವೆಲ್ಲಾ ನಂದೆಂದಿತು (ಹಣ್ಣೆಲೆ ಚಿಗುರಿದಾಗ)
- ಕಣ್ಣ ನೋಟದಲ್ಲಿ ನೀ ಕಾಡಬೇಡ ಸಾಜ್ನಾ (ಸಿಪಾಯಿ ರಾಮು)
- ಮೆಲ್ಲುಸಿರೇ ಸವಿಗಾನ/ಊಹಲು ಗುಸಗುಸಲಾಡೆ (ವೀರಕೇಸರಿ)
- ಕರ್ಪೂರದ ಗೊಂಬೆ ನಾನು (ನಾಗರಹಾವು)
- ಎಲ್ಲೇ ಇರು, ಹೇಗೇ ಇರು (ಕಸ್ತೂರಿನಿವಾಸ)
- ನೀ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ (ಕಸ್ತೂರಿನಿವಾಸ)
- ಅಮರ ಮಧುರ ಪ್ರೇಮ (ರತ್ನಗಿರಿ ರಹಸ್ಯ)
- ಇವ ಯಾವ ಊರಿನ ಮಾವ ಈ ಚೆಲುವ (ಕಾಡು ಕುದುರೆ)
- ಮುದ್ದಿನ ಗಿಣಿಯೆ ಬಾರೋ (ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡ)
- ಬಾಳೊಂದು ಭಾವ ಗೀತೆ (ನಕ್ಕರೆ ಅದೇ ಸ್ವರ್ಗ)
- ಬಿಳಿಗಿರಿ ರಂಗಯ್ಯ (ಶರಪಂಜರ)

ಆಹಾ !! ಮೇಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಾಡೂ ಎಷ್ಟು ರಮಣೀಯ!

Batman Begins........

Dark Was the Young Knight Battling His Inner Demons - New York Times

I've been a Batman fan since my childhood. But never had any movie shown the picture I had of Batman. A dark brooding noirish figure who is more human than superhero - that is Batman to me. Earlier impersonations of Batman - Keaton's, Clooney's and Kilmer's failed to do justice to Batman.

This movie seems to have a good director to start with - Memento's Christopher Nolan. I've seen Christian Bale in Shaft and American Psycho - he seems sophisticated enough to play a character like Batman. The promos look great too! This is very close to what I had pictured in my mind - though the comics had their own too. This is the kind of Batman I was looking forward to.

So, with bated breath I wait for the movie. I don't know when it'll release in Bangalore - but I will definitely watch this one on the big screen.

Talking about movies, I still haven't watched ...Sith. People who've seen the movie have good opinions and I should check it out. But sadly, there is not much time available to attend to one of my favourite (I deliberately went the British-Indian way there - the 'r' was coming right after the 'o' but I checked myself - I am now in Bangalore after all, right?) habits.

ನಾ ನೋಡಿದ ಚಲನಚಿತ್ರ - ಮಿತ್ರಚಿತ್ರದ ಬೇರು

-----Beru (The Root)-----

ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಚಿತ್ರರಂಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು "ಬೇರು" ಚಿತ್ರದ ಪ್ರದರ್ಶನವಿದೆ, ಅದನ್ನು ನೋಡಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಂದೆವು.

ಇದು ಯಾವ ಸೀಮೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ? ಸ್ವಾಮಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಸಿಗುವುದು,ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸವಲ್ಲವೇ? ಪುಣ್ಯದ ಕೆಲಸ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಒಳ್ಳೆಯದೇ!

ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೋಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂಥ ಚಿತ್ರ ಪಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ನಿರ್ದೇಶನದ ಮಿತ್ರಚಿತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣದ ಬೇರು. ಇಲ್ಲಿ ಬೇರು ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಊರಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಕರಡಿಪುರವೆಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆ ಮೂಡಿಬರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಿದು. ನಡೆದೂ ಇದೆ ಎಂದು ಕಥೆಗಾರರು ನಂತರ ತಿಳಿಸಿದರು.

ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಜೊತೆಗಿನ link ನೋಡಿದರೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಅನುಭವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಯದು. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಂಕೇತಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಚಿತ್ರದ ತಾಣ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ದೇವರಾಯನದುರ್ಗದ ಬಳಿ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸುಚೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ರಘುನಂದನ್ ಆಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಅಭಿನಯವನ್ನು ನಾನು ಮುಂಚೆ ಅಷ್ಟು ಮೆಚ್ಚಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇವರ ವೇಗದ ಮಾತನಾಡುವಿಕೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡುವಂತೆ ಒಬ್ಬ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸುಚೇಂದ್ರ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ನಟ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೊರವಯ್ಯನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭಿನಯ ನೀಡಿರುವರು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಪರಿಚಿತರೇ. ನನಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇವರ ಹೆಸರು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಒಬ್ಬ ಸಂಸಾರ ಪೀಡಿತ ಮುಖ್ಯಗುಮಾಸ್ತನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮುಖದ ಒಂದು ನೋಟ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಗುಮಾಸ್ತನ ಪಾತ್ರವನ್ನೆಲ್ಲ ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿರುವಂತಿತ್ತು. ಇವರು ಅದ್ಭುತ ನಟರು - ಎಂಥ ಪಾತ್ರಕ್ಕಾದರೂ ಜೀವ ತುಂಬಬಲ್ಲ ನುರಿತವರು. ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಸಹಾಯಕ ಅಭಿನಯವರ್ಗ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದ್ದಾರೆ. ಕಥೆಗಾರರಾದ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ರವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೆಣೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಭಾಷಣೆಯೂ ಇವರದೇ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಕಥೆ ಸಡಿಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಬಿಗಿಯಾದ ನಿರೂಪಣೆ ಈ ಚಿತ್ರದ ಹೆಗ್ಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಸಂಭಾಷಣೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಉಚಿತವಾಗಿದೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದೆ.ಒಂದೆರಡು ಜಾನಪದ ಗೀತೆಗಳ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೀಣ್-ಕಿರಣ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ package ಈ ಚಲನಚಿತ್ರ.

ಆದರೆ ವಿಶಾದದ ಸಂಗತಿ ಬರುವುದೇ ಈಗ. ಈ ತಂಡದ ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು ಮುನ್ನುಡಿ ಮತ್ತು ಆತಿಥಿ. ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಳಿಸಿವೆ. ಇಂಥ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ತಂಡಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ ದುಡ್ಡು ಕೈಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ವಿಶಾದದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೇ? ನಾನು ನೋಡಿದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕೂಡ ಚಿತ್ರದ ತಂಡದವರು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಆಸೆ - ಜನರು ಬಂದು ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಲಿ ಎಂದು. ಅವರೇ ದುಡ್ಡು ಹಾಕಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಿತ್ರಮಂದಿರವನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರದರ್ಶನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಪಡೆದು ಜನರನ್ನು ಅವರೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕಾಫಿ-ಟೀ ಕೊಟ್ಟು ತೋರಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ. ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ತಂಡ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದರೆ ? ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ನೆರೆಯೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೇರಳದಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದರೆ ? ಅವರನ್ನು ಗಗನಕ್ಕೇರಿಸಿ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದವರೂ ದುಡ್ಡು ತೆತ್ತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು!

ಈ ತಂಡ ಧನವಂತವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿ.ವಿ.ಆರ್ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರ ಈ ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈ ಚಿತ್ರ ಓಡಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇ! ಜನರು - ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರು - ದುಡ್ಡು ತೆತ್ತು ಚಿತ್ರನೋಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಕಳಪೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಕೊರಗು.

ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಿದವರ proportion ಹೆಚ್ಚು. ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರೆ ಇವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸಲಾದರೂ ಉಳಿದು ಮುಂದಿನ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಉತ್ಸಾಹವಾದರೂ ಇರಲಿ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಆಸೆ.

ಇದನ್ನು ಓದಿದವರು ದಯವಿಟ್ಟು ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಸಂಪರ್ಕಮಾಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಬಹುದು.

|| ಇತಿ ಶಮ್ ||

The Complete List - ALL-TIME 100 Movies - TIME Magazine

The Complete List - ALL-TIME 100 Movies - TIME Magazine

An interesting set of movies. What makes this more interesting is that a few Indian movies are present here - the Apu trilogy (Pather Panchali, Aparajito and Apur Sansar), Nayakan (yes?!!) and Pyaasa. Pyaasa is a great movie. I haven't watched the Apu trilogy - but judging from the rave reviews - it is probably a good set of movies. Nayakan is great too - but the reason I don't want it on the top 100 list is because it was a remake (well, almost) of Godfather. You don't want "inspired" movies on this list, do you? Indianizing a movie like Godfather is certainly a daunting task and kudos to Maniratnam for doing that. But, sadly, Nayakan remains his best movie to date. Pallavi Anupallavi - his first movie in Kannada is beautiful and more importantly original - but it is nowhere close to matching the intensity and drama of Nayakan. Maniratnam has done well - but he needs to go one notch up. Bad ideas like Dil Se (actually, I liked this movie) and Yuva (this one sucked) should not come up. Maniratnam needs to make one movie for himself and we want to watch it. He has immense potential and I hope he begins to fulfill a portion of it soon.

This list has quite a few movies I've watched and liked. More importantly, it will now serve as a good guide for my movie collection.

'I appreciate Rajkumar and his work'

'I appreciate Rajkumar and his work'

ಹೀಗೆ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣ ಶರ್ಮಾ ಎಂಬುವರರೊಬ್ಬರು thatskannada ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಖಾರವಾದ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪತ್ರದ ಸಾರಾಂಶ - ಸತ್ಯುರವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ರಾಜಕುಮಾರನ್ನು ತೆಗಳುವುದು.

ಮೊದಲಿಗೆ ಸತ್ಯುರವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೋದಿ ಅನುಮೋದಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಜನರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಾರ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹೌದು ಚಿತ್ರರಂಗ ಕುಶಲಕರ್ಮ, ಕೃಷಿ ಅಥವಾ ಸಾಹಿತ್ಯದಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಂದಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಇವರು ಯಾರೋ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೆ ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನು ಬೈಯುವುದು ಅಷ್ಟು ತರವಲ್ಲ. ಅದೂ ಇವರ ಆ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುವ ಶೈಲಿ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದೆ. ಸತ್ಯುರವರು "ಬೆತ್ತಲೆಯವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಅಂಬರಧರ" ನ ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ಬೇರೆಯ ಜನ ಸಹಾ ಸತ್ಯು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸತ್ಯು ತಿಳಿಯದೇ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ರಾಜಕುಮಾರನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಸ್ತುತಃ ಹಾಗಲ್ಲ. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಒಳ್ಳೆಯ ನಟರಾಗಿ ಹಲವು ಸದಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ತಾರಾವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನರ ಸಿನಿಮೀಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅಧಃ ಪತನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದು ರಾಜಕುಮಾರ್ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ನಟಿಸದೇ ಇದ್ದಾಗ. ಕ್ರೇಜಿ ಸ್ಟಾರ್ ಅನಿಸಿಕೊಂಡ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಮಹಾ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರ ನೀಡಿದ್ದಾರೋ ? ಸುಮ್ಮನೆ ರಾಜಕುಮಾರನ್ನು ಬೈದು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. "ತುಂಟಾಟ", ಮುಂತಾದ ಹಲವು ಪಡ್ಡೇ ಹುಡುಗರಿಗೆಂದೇ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿವೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಗು ಅವಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ? ಪಾಪ - ಚಿಗುರಿದ ಕನಸು ಎಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಕುಟುಂಬ ಕೈ ಸುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು. ಒಂದು ಆಸೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ - ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಬರಲಿ ಎಂದು. ಅದರಿಂದ ರಾಜಕುಮಾರ್ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಶಿವಣ್ಣ , ಪುನೀತ್ ರನ್ನು ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೇನೂ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ನಟರೆಂದೇನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇವರ ಚಿತ್ರ ಬೇಡವೆಂದರೆ ಬೇಡ. ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬುದ್ಧಿ ಇವರಿಗೇ ಬರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ - ನನಗೆ ಹಿಡಿಸದಿರುವುದು - "ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಸಂಘ" ದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಗಲಾಟೆ-ಘರ್ಷಣೆಗಳು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೂ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಬಲ್ಲವರಿಂದ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ವಾರ್ಥಪರರು ರಾಜಕುಮಾರ್ ಹೆಸರನ್ನುಪಯೋಗಿಸಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಲು ಹವಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ರಾಜಕುಮಾರ್ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.

ಜೊತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪ ತರಿಸಿದ್ದು ವೀರಪ್ಪನ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರ್ ನಡೆವಳಿಕೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಚುಚ್ಚು ಮಾತು. ಈ ಲೇಖಕ - "ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ವೀರಪ್ಪನ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇ ?" ಎಂದು ರಾಜಕುಮಾರನ್ನು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅವಿವೇಕವೇ ಸರಿ. ಅಲ್ಲ - ಇದೇ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣ ಶರ್ಮರನ್ನು ವೀರಪ್ಪನ್ ಎಳೆದೊಯ್ದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು ? ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ? ರಾಜಕುಮಾರ್ ಒಬ್ಬ ನಟ. ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಕಣ್ಮಣಿ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೊಗಳಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಮಾವಧಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಯೂರ ವರ್ಮನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಯೂರನ ಹಾಗೆ - "ನಿನ್ನ ಶಿರವನ್ನು ಚೆಂಡಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ " - ಎಂದು ವೀರಪ್ಪನ್ ಮುಂದೆ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೆದು fight ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದೇ ? ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವೇಕಸಹಿತವಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆ expectation ಏ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಹೀಗಿದೆ. ನಟರನ್ನೂ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರೆಂದು ನೋಡುವುದು. ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ವೈಭವ ಅಥವಾ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ನಟರದ್ದಲ್ಲ. ಅವರ ಪಾತ್ರಗಳದು. ಒಳ್ಳೆಯ ನಟನೆ ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಹ ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಿಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ಬುದ್ದಿ ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೋ !